Νοέ
«
Δεκέμβριος 2017 Ιαν
»
Κυ Δε Τρ Τε Πε Πα Σα
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      
Γεωλογία - Έδαφος

Τα πετρώματα του Αίνου ανήκουν στη γεωτεκτονική ζώνη των Παξών (ή Προαπούλια). Στο όρος Αίνος επικρατούν ασβεστόλιθοι και δολομίτες κρητιδικής ηλικίας, λεπτοστρωματώδεις έως παχυστρωματώδεις πάχους 1500 m, ενώ στο Ρούδι εμφανίζονται τοπικά πυριτόλιθοι του Ανώτερου Κρητιδικού. Η ηλικία των αρχαιότερων πετρωμάτων του Δρυμού κυμαίνεται από 80 έως 68 εκατομμύρια χρόνια. Τα πετρώματα περιέχουν επίσης, διάφορα απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών όπως: Τρηματοφόρα, Ρουδιστές, Γαστερόποδα, Πελεκύποδα, Σπόγγους, Βρυόζωα, Εχινόδερμα και Κεφαλόποδα (Αμμωνίτες). Όμως τα πιο χαρακτηριστικά απολιθώματα του Αίνου είναι: οι Ρουδιστές (Rudistacea), Ιππουρίτες (Hippuritidae), και Ραδιολίτες (Radiolitidae).

Η χαμηλή αντίσταση των ασβεστολίθων στη χημική διάλυση έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ποικίλων «καρστικών» γεωμορφών, όπως κοιλοτήτων και σπηλαίων (Σπήλαιο Νύφη, Σπήλαιο Πετάσι) διαφόρων μορφών, φαινόμενα αρκετά συχνά στον Αίνο. Χαρακτηριστικό του Δρυμού είναι η έλλειψη καρστικών πηγών. Η μοναδική πηγή του Δρυμού βρίσκεται στην περιοχή της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής πάνω από τον οικισμό των Αργινίων, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Αίνου.

Οι μεγάλες ποσότητες νερού βροχής και χιονιού που κατεισδύουν στους ασβεστόλιθους του Αίνου καταλήγουν στο επίπεδο της θάλασσας (πηγές Καραβόμυλου) ή μεταγγίζονται πλευρικώς σε υδροπερατούς σχηματισμούς του Νεογενούς και του Πλειστοκαίνου.

Τα εδάφη της περιοχής του Εθνικού Δρυμού Αίνου είναι ορφνά, ασβεστολιθογενή δασικά εδάφη, ισχυρά διαβρωμένα κατά θέσεις, ρηχά και εξαιρετικά χαλικώδη.

Στις νότιες, νοτιοδυτικές πλαγιές του τμήματος του Δρυμού, το έδαφος είναι υποβαθμισμένο με εμφανίσεις χειμάρρων και με έντονα τα φαινόμενα της εδαφικής διάβρωσης. Η φύση του επιφανειακού πετρώματος, οι απότομες κλίσεις, η δυσμενής έκθεση, το υπερθαλάσσιο ύψος των πλαγιών, η ποσότητα και η ορμητικότητα των βροχοπτώσεων, καθώς και οι χιονολισθήσεις τον χειμώνα, αποτελούν τους πλέον σημαντικούς παράγοντες διάβρωσης.

Στις βόρειες και βορειοανατολικές πλαγιές, η κατάσταση από την άποψη της εδαφικής διάβρωσης είναι τελείως διαφορετική. Οι κλίσεις και η έκθεση είναι παράγοντες λιγότερο ευνοϊκοί. Επιπλέον, η βλάστηση η οποία διατηρείται κατά το μεγαλύτερο μέρος σε καλή κατάσταση, προστατεύει και συγκρατεί το έδαφος.

Στις δυτικές και νοτιοδυτικές πλαγιές του Αίνου ο ασβεστόλιθος εμφανίζεται τεκτονικά καταπονημένος και κατακερματισμένος με έντονα φαινόμενα "μυλονιτίωσης", γεγονός που ευνοεί τη διάβρωση αλλά και την καλύτερη κατακράτηση εδαφικής υγρασίας και ως εκ τούτου βοηθά την ανάπτυξη της βλάστησης.

 

Όνομα & Επώνυμο

E-mail